Któryś raz z rzędu pada

„Któryś raz z rzędu pada pytanie Dlaczego zabił
— No, dobrze — mówi Kazimierz zapalając kolejnego papierosa. To tylko dzisiaj pali tak dużo. — No, dobrze — powtarza — znalazł sobie miastową. — Nie, nie dobrze — poprawią się — ale trudno, znalazł. Czy dlatego musiał zabijać Czy to siłą ciągnęliśmy go do ołtarza Że było dziecko Nie ma strachu, wychowalibyśmy dzieciaka i bez niego. Nawet i bliźniaki... — uśmiecha się niewesoło.
— Kiedy dowiedzieliście się państwo, że Barbara jest w ciąży
A wie pan — Zabłocki ożywia się — że niczego po niej nie szło poznać Dopiero pod koniec kwietnia... — papieros mu zgasł, dusi spory jeszcze niedopałek w popielniczce, zapala następnego. — Wracały z pola. Buraki sadziły. Basia była czegoś smutna, spuściła głowę, wzdychała co i raz. Żona wyczuła, że coś ją trapi; że chciałaby powiedzieć,
wie, jak zacząć. Już blisko domu Basia za płakać, przyznała się do swojego i nie swojego grzechu... — urywa na chwilę, zaciąga się mocno. — Matka, jak to matka, nie chciałaby, żeby córkę ludzie wytykali palcami. A i z Marianem właśnie wtedy nie szło jak trzeba. Rzadko do nas zaglądał, a jak kiedy wpadł, to jak po ogień. Prawda, wymawiał nawet Basi, że nie zabieramy się ciągle do budowy domu, tego domu dla nich... Kupiliśmy im plac w Zamościu. 13 arów — wyjaśnia. — Ale z tym domem, to było takie gadanie. Żeby gadać, dla zamydlenia oczu. No więc Basia przyznała się matce w środę, ale mnie jeszcze nic nie powiedziały. Dopiero w niedzielę, kiedy na moje pytanie dlaczego Basia płacze, rozpłakała się i żona — dowiedziałem się.“(3)