O lecz dzisiaj wreszcie

„O, lecz dzisiaj wreszcie powstanie w niej owa prosta i niezłożona myśl, na którą — zagadka, że nie wpadła pierwej pojedzie pod adres według ogłoszenia w gazecie, która leży tuż przed jej oczyma, osiądzie w zacisznem miejscu u uprzejmej damy, biegłej damy, trzy godziny drogi od stolicy.
0co więc chodzi, znalazła wyjście ze swych trudności, tak, jest kompletnie zbawiona! Ma środki na tę wycieczkę, ma też czas przed sobą, nie spieszy jej się już dłużej, może odjechać przed lub po Bożem Narodzeniu. Kompletnie zbawiona!
Po tym długim czasie mroku i rozpaczy, przebiegają ją teraz płomyki radości, jest napowrót młoda
1uśmiechnięta. Zejść z drogi przed losem Co to za głupia i rozpaczna nauka! Ona los za kark ujmuje i nagina go!
— Proszę, daj mi pan tubkę wazeliny, — mówi do doktora. »
— Na co ona pani — pyta doktór, by pożartować cokolwiek. — To są niebezpieczne rzeczy, — mówi. ,
A ona odpowiada i dotrzymuje mu kroku — Chcę ją posmarować na placek.
— To mi do pani podobne, — mówi doktór, — wszak pani jada śledź smażony na herbatniku.
— A jutro będę jadła pomidory na wiórkach brzozowych.
Śmieją się oboje ogromnie z tego wymysłu szatańskiego. Doktór niewiele ma teraz do roboty, pacjentów jest tak mało, więc wdzięczny jest za małą pogawędkę i mówi — Proszę zająć miejsce, panno dEspard!“(16)